Szkoła jest wyłącznie dla nauczycieli

Oni zresztą też są produktem szkoły, z tą tylko różnicą, że dodatkowo przeszli studia, czyli intensywne pięcioletnie kursy skutecznego oduczania tolerancji, odrzucania nieszablonowych zachowań i wzmacniania poczucia miłości własnej, połączonej z chorobliwą nadwrażliwością na punkcie własnego autorytetu, który występuje nader rzadko.
Nauczyciele to nieszczęsne istoty skierowane do szkoły po to, by ćwiczyć się w jak najczęstszym wypowiadaniu słowa "nie". Składają się głównie z przerażenia, by nikt nie poznał, że tak naprawdę nie mają pojęcia o wychowaniu i nauczaniu swoich przedmiotów, bo nie mieli się, gdzie tego nauczyć. Nie na przecież, przepraszamy za wyrażenie, wyższych uczelniach pedagogicznych. Gdzie uczą z przestarzałych podręczników, a nauka polega głównie na wkuwaniu kretyńskich regułek i definicji, które potem nijak się mają do prawdziwej szkoły i uczniowskich problemów.
Jedynym marzeniem nauczycieli jest to, by uczniowie stanowili stado potulnych, posłusznych bydląt, nie wychodzących, broń Boże, poza ramy szablonu ustalonego, dodajmy, przez samych nauczycieli, bez jakichkolwiek konsultacji z uczniami. Każda próba wprowadzenia w szkole stosunków prawdziwie partnerskich jest duszona w zarodku przez grono pedagogiczne.
Tylko dusząc, objawiają oni zadziwiającą solidarność, której na co dzień nie uświadczysz. Jeżeli nawet trafiają się nauczyciele entuzjaści, którzy chcieliby zrobić coś nowatorskiego, to długo nie pociągną, bo zostaną natychmiast sprowadzeni do parteru przez kolegów doskonale wiedzących, że lepszy i lubiany przez uczniów nauczyciel obnaży mizerię umysłową i zawodową reszty belfrów. I nie może być inaczej, skoro kadry nauczycielskie to rezultat selekcji negatywnej. Ponieważ jest tak, że....

Na uczelnie pedagogiczne idą ci, którzy nie dostali się na inne kierunki studiów

Uczeń to numer z dziennika.

Można go bezkarnie obrazić, wyśmiać, naubliżać mu. Powiedzieć, że jest zerem jak jego rodzice, że śmierdzi, że ubiera się w lumpeksie. W najgorszym razie uderzyć. Czym się da - ręką, dziennikiem, linijką.
Doskonałą bronią w tej wiecznej wojnie są regulaminy szkolne. Precyzyjnie określające, jak ma się uczeń ubierać, jak wyglądać, co robić, a czego nie. W dokumentach tych dba się o to, by uczeń miał obowiązki. Prawa też się w nich zapisuje, ale nikt ich nie przestrzega.
Uczeń postrzegany jest jako przeciwnik, a w najlepszym razie jako tępy debil. Z założenia nie może mieć racji. Wyróżnia się na tle swoich kolegów? Zadaje zbyt wiele pytań? Nastawi się klasę, żeby cwaniaczka wzięła pod buty. Działa bez pudła.

Samorządy uczniowskie to przykład zakłamania i obłudy.

A tej uczeń uczy się szybciej, niż się komuś wydaje. Przejawy samodzielności samorządów są likwidowane. Najlepiej jeśli w samorządzie znajdą się kujony znienawidzone przez całą szkołę, ale dzięki temu ćwiczyć ich można w donosicielstwie i podlizywaniu się silniejszemu, czyli nauczycielowi. Szkoła życia dla wszystkich stron procesu nauczania.
W szkole ogłasza się alarm najwyższego stopnia, gdy uczniowie dochodzą swoich praw. Gdy okazuje się, że chcą coś zrobić, co wykracza poza ramy zwykłych zachowań bezmózgiej masy uczniaków. Kiedy objawiają świadomość własnej godności, wyrażają własne, niezależne sądy. Wtedy rzucają się na nich połączone siły nauczycieli i urzędników szkolnych, wsparte władzami miasta albo gminy. Rezultat łatwy do przewidzenia - machina urzędnicza zawsze zwycięża.

Bo uczeń ma nie myśleć.
I nie podskakiwać.

On ma wkuwać do niczego nieprzydatne mu regułki, uczyć się na pamięć dat kolejnych bohatersko i idiotycznie przegranych bitew i powstań. Ryć w pamięci do niczego mu niepotrzebne różnice między kwiatkami męskimi a żeńskimi.
Dopóki uczniowie będą godzić się potulnie na taką właśnie rolę bezmyślnych niewolników, dopóty z założenia będą uznawać nauczyciela za niepodważalny autorytet i nie spróbują buntu, który wywali to wszystko w powietrze, dopóty z naszych szkół wychodzić będą kolejne pokolenia potulnego bydła, łatwego do sterowania i pokornie przyjmującego za dobrą monetę każdy idiotyzm wygłaszany przez cwaniaków, którzy sami siebie mianują autorytetami.

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ TO: